Зошто лоши работи им се случуваат на добри луѓе, а добри работи на лоши луѓе?

photo 1500856056008 859079534e9e 696x398

Зошто некое бебе се раѓа во гладна и сиромашна африканска земја, а друго со „златна лажица“ во устата? Каде е правдата, а каде Бог? Нели Тој е еднаков со сите!? Ако некој е добар, а Бог е семоќен, тогаш Бог може да спречи лоши работи да им се случуваат на добрите луѓе. Инаку, Бог не е семилостив. Ако Бог е семоќен и седобар, тогаш никогаш не би дозволил да им се случуваат лоши работи на добрите луѓе. Можеби тогаш Бог не е семоќен? Но, ако Бог не е семоќен, тогаш која е крајната моќ? Кармата го дава единствениот логичен и значаен одговор на сите горенаведени настани!

baner portland horizontalen

Понекогаш лоши работи им се случуваат на добри луѓе, а добри работи на лоши луѓе. Зошто некое бебе се раѓа во гладна и сиромашна африканска земја, а друго со „златна лажица“ во устата? Каде е правдата, а каде Бог ? Нели Тој е еднаков со сите!? Можеби е, но не е во состојба на сите да им обезбеди исти услови. Но, зарем Тој не треба да биде Семоќен? Можеби тогаш луѓе кои се навидум добри и не толку добри? Но, што воопшто значи да се биде добар? Не се исти условите на сите…

Дали малото бебе оди во рај или во пекол?

Во веронауката на училиште нè учеа дека по смртта добрите луѓе одат во рајот, а лошите во пеколот. Засекогаш, и во двата случаи. Еден ден го прашав мојот учител: „Што се случува кога ќе умре мало бебе? Дали таа оди во рајот или во пеколот?”

Учителката ми одговори: „Таа оди во рајот, се разбира, затоа што никогаш не направила грев.“ Во истиот момент ми падна на ум грозоморниот заклучок од оваа логика и му поставив уште едно прашање: „Тогаш, не не е најдобро веднаш да се убијат?“ сите бебиња? Тогаш не би можеле да направат никаков грев и веднаш би отишле во рајот. Затоа што ако пораснат, постои реална опасност да станат грешници и да одат во вечниот пекол“.

Ова мое дрско прашање наиде на крајно незадоволство. Како се осмелува ова момче да постави вакво прашање!? Знаев дека мојот предлог е само теоретски бидејќи ги нарушува најосновните религиозни принципи, но сепак, прашањето остана нерешено. Што се случува со бебето? Мојот учител падна во логична дилема.

banerПРИМА ДЕНТi horizontalen

Дваесет години подоцна, видов налепница на автомобил што ме потсети на оваа случка. На него пишуваше: „Ако умреш вечерва – каде би одел? Во рајот или пеколот?“ Еве го повторно, истата стара црно-бела хипотеза – нема алтернативи, нема сиво решение, само рај или пекол.

Овој пат решив да навлезам малку подлабоко во значењето и дојдов до три заклучоци:

  1. Има само еден живот, една шанса.
  2. По смртта, ние одиме вечно во рајот или пеколот. Нема ништо помеѓу.
  3. Ако не успееме во овој живот поради незнаење или околности, никогаш нема да добиеме друга шанса. Засекогаш ќе гориме во пеколот.

Ми се врати истото чувство што го имав на училиште пред дваесет години. Ова нема никаква смисла! Нема логика. Зошто Бог би создал некој кој живее во криминално гето на голем град, кој треба да се бори за опстанок, само за да го испрати во вечниот пекол?

Мислев дека оваа налепница е добра реклама за атеизам…

Верска противречност

Еднаш го гледав шоуто на рабинот Лоренс Кушнер на телевизија наречено „Кога лоши работи им се случуваат на добрите луѓе“. Тој рече дека кога нешто лошо им се случува на добрите луѓе, во основа постојат три претпоставки, од религиозна гледна точка:

  1. Личноста е добра.
  2. Бог е семоќен.
  3. Бог е семилостив.

Рабинот Кушнер дошол до заклучок дека од овие три опции, само две можат да одат заедно. Штом прифатиме дека сите три се вистинити, се појавува контрадикторност.

Ако некој е добар, а Бог е семоќен, тогаш Бог може да спречи лоши работи да им се случуваат на добрите луѓе. Инаку, Бог не е семилостив. Кушнер го отфрла овој заклучок бидејќи тогаш луѓето би го мразеле безмилосниот Бог.

Ако Бог е семоќен и седобар, тогаш никогаш не би дозволил да им се случуваат лоши работи на добрите луѓе. Ова води до заклучок дека личноста не е добра, односно лоша. Но, очигледно лоши работи им се случуваат на луѓето кои се навистина добри и невини. Од друга страна, од психолошка гледна точка, не е добро да се каже на добрите луѓе дека заслужуваат се што им се случува бидејќи тоа ги тера да се мразат себеси.

Последната можна комбинација е дека личноста е добра и дека Бог е семилостив, но не и семоќен. Рабинот Кушнер ја поддржува оваа можност и рационализира дека лошите работи не се предизвикани од Бог, туку од лоши луѓе и сили на природата. Тој заклучува дека Бог е творец, но Неговото создание функционира независно од Него. Затоа, Бог не може да направи многу против страдањето, но може да им помогне на Своите деца да ја поднесат неизбежната беда. Не може да спречи, но на тој начин помага.

И мене тоа немаше никаква смисла. Ако Бог не е семоќен, тогаш која е крајната моќ? Ако постои моќ поголема од Бога, тогаш Бог не е Врховен, Врховен или Најголем. Но, тогаш кој е Врховен? Кој има врвна моќ? Кој ја создал моќта што Бог не може да ја контролира? Кое е последното засолниште? Семилостив, но не семоќен Бог ја уништува дефиницијата за Бог како Врховно Суштество. Теоријата на рабин Кушнер нè води до прикриен атеизам.

Размислувајќи за овие три случки, почнувам да ја ценам големата корист од проучувањето на Ведските списи. Спротивно на западната култура и филозофија, ведската литература го претставува законот на кармата, кој функционира под Божја контрола, но во кој Тој не се меша бидејќи зависи од нашите желби, како главна причина за нашето постоење на овој свет. Кармата го дава единствениот логичен и значаен одговор на сите горенаведени настани!

Автор: Бхакти Дас