НОВО

Не се откажувајте и верувајте: Сета ваша болка е само минливо искуство на патувањето

depositphotos 29422591 xl

Како вечни и моќни души, кои се тука во ова тело само привремено, на своето патување кон крајната цел – самоспознавање и обединување со Изворот – сите тие моменти на темнина и светлина, болка и радост, тежина и леснотија (и секој други двојки дуалисти на спротивности) се само искуства на нашето патување овде. Животот овде е живот на дуалност бидејќи, за да знаеме што е, на пример, љубов, треба да поминеме низ искуството на спротивното, а тоа е стравот. Слично на тоа, искуствата на тага водат до остварување на радоста, додека искуството на болка (на телото, умот и/или духот) е она што на крајот води до исцелување и повторно обединување на одделните делови од нашите суштества во една целина.

„Иако му дозволил увид во вековите, човекот не може да ги сфати делата што Бог ги прави од почеток до крај. “ (Проповедник 3:11)

dzovi kompani baner horizontalen 1

Кога нашите животи се совладани од тага, болка, темнина, исцрпеност, безнадежност и општо било каква форма на тежина во телото, умот и духот, се прашуваме:

„Кога оваа тага ќе исчезне и дали некогаш повторно ќе почувствувам радост? Кога оваа болка, која сега ме прави само полужив, ќе зарасне и дали некогаш повторно ќе бидам здрава, цела, целосна? Кога светлината ќе почне да свети низ пукнатините на мојот живот? Кога ќе најдам сила да се соберам и да продолжам да чекорам кон моите цели и надежи? Кога ќе го најдам моето сидро за да ме закотви во доверба дека сè ќе биде добро? Кога овој олово конечно ќе исчезне од моето тело и душа? Кога?!”

Подеднакво, во моментите на преплавување со радост и возбуда, како и во оние периоди од животот кога сè едноставно некако излегува од контрола, кога се чувствуваме ѕвездено, како да ни се пет минути и кога со неверување набљудуваме како сè ни е средено во совршени рамнини, обидувајќи се да разбереме што направивме за да го заслужиме, повторно се прашуваме:

“Кога? Кога сето тоа ќе исчезне, ќе се раствори тивко и неразбирливо како што ни дојде? Колку долго ќе можам да го издржам овој момент? Колку долго ќе трае оваа прекрасна работа?”

„За сè има време, и за сè има време под небото“. (Проповедник 3:1)

И тоа е се што треба да знаеме. Затоа што како вечни и моќни души, кои се во ова тело ОВДЕ само привремено, на нивното патување кон крајната цел – спознавајќи се себеси и повторно соединување со Изворот – сите тие моменти на темнина и светлина, болка и радост, тежина и светлина (и секој други двојки спротивни двојности) се само искуства на нашето патување ТУКА.

media 24 uslugi

Животот ТУКА е живот на дуалност бидејќи, за да знаеме што е, на пример, љубов, треба да поминеме низ искуството на спротивното, а тоа е стравот. Слично на тоа, искуствата на тага водат до остварување на радоста, додека искуството на болка (на телото, умот и/или духот) е она што на крајот води до исцелување и повторно обединување на одделните делови од нашите суштества во една целина.

Бидејќи ние во нашата физичка димензија го знаеме само она што е сега и ТУКА, не можеме да управуваме со времето (кое всушност не постои, туку границите поставени од човечкиот ум) кое припаѓа на вечноста.

И затоа, да го оставиме времето на оној што ја познава вечноста – Бог, Изворот на животот, Вселената или што и да е најблиску до тебе да му се обрати на Оној од кого сè извира и на кого сè му се враќа.

А ние… наша единствена и главна задача ОВДЕ е да дојдеме до единство преку искуства на двојност во нашата физичка димензија на постоење – состојба на неутрализација на спротивностите, состојба на (повторно)соединување со Изворот, состојба на ЉУБОВ, неоптоварени од должината на тоа патување и со увереност дека секое наше искуство се случува ТУКА во време и времетраење што е соодветно за секој од нас.

Мартина Сетник